Archiwum dnia: 6 czerwca, 2011

#17. „Milczenie” – Jan Costin Wagner

"Milczenie"


Tytuł: „Milczenie”
Autor: Jan Costin Wagner
Wydawnictwo: Akcent
Liczba stron: 248
Data wydania: 2011
ISBN: 978-83-61655-29-9
Ocena: 9/10
Data przeczytania: 6 czerwca 2011

Książkę rozpoczyna lato roku 1974 i okrutne wydarzenie. Pärssinen razem z kimś jadą autem. Wtem spostrzegają dziewczynę na rowerze, zatrzymują się. Pärssinen podchodzi do niej, zrzuca ją z roweru, zaciąga na bok i brutalnie gwałci. Potem zaczyna dusić. Ktoś podchodzi do niego i prosi by przestał, ale otrzymuje tylko rozkazy, by pomóc w ukryciu ciała. Po kilku miesiącach funkcjonariusze policji wyławiają ciało Pii Lehtinen z jeziora. Ale śledztwo staje w miejscu.

„(…) co dzieje się w umyśle takiego człowieka… chcę wiedzieć, jak wygląda i kim jest, ale przede wszystkim chcę zrozumieć, co nim kierowało…”

33 lata później, szef biura policji Antsi Ketola powraca myślami do tej sprawy na dzień przed emeryturą. A niedługo potem w tym samym miejscu, w identycznych okolicznościach ginie kolejna nastolatka – Sinikka Vehkasalo. Nurkowie przeszukują pobliskie jeziora w poszukiwaniu ciała potencjalnej ofiary.

Timo Korvensuo odczuwa wyrzuty sumienia, związane ze zbrodnią z 1974 roku, czuje „piasek przesypujący się przez ciało”. Czy pomoże policji w rozwikłaniu zagadki morderstwa sprzed 33 lat? Czy obie sprawy są ze sobą powiązane, czy mamy do czynienia z naśladowcą? Czy Sinikka została zamordowana? I co się stało z Olavim Pärssinenem?

Policjanci łączą się w grupy śledcze. Paavo Sundstrom, następca Ketoli, przejmuje śledztwo dotyczące sprawy Sinikki. Pomagać mu będzie Kimmo Joentaa, który parę lat temu stracił ukochaną żonę i mimo, że przyzwyczaił się do tego, że już nie ma Sanny u jego boku, to nigdy pogodził się z jej stratą. Miasteczko Turku, w Finlandii jest przerażone całą sytuacją. Ketola, już jako były policjant, przyłącza się do śledztwa, chcąc pomóc w rozwikłaniu kryminalnej zagadki sprzed lat. Czy jego wystąpienie wraz z matką Pii w talk show Hamalainena sprowokuje mordercę do wykonania jakiegoś ruchu, którego będzie później żałował?

Policjanci sporządzają listę mężczyzn posiadających czerwony samochód obecny na miejscu przestępstwa z 1974 roku. Znajduje się na niej nazwisko Olaviego Pärssinena… Czy Joentaa znajdzie dowody, które pomogą mu odnaleźć sprawcę pierwszego morderstwa? Czy jest ono połączone z zaginięciem nastolatki?

Co takiego kieruje mordercą? Czy wydarzenia z przeszłości mogą tak bardzo wpłynąć na jego teraźniejsze ja, że posunie się do takich czynów? Czy morderca odczuwa wyrzuty sumienia? Czy sprawca zbrodni zostanie ukarany?

Książka z każdą stroną nabiera szybszego tempa, przyprawia czytelnika o szybsze bicie serca i chęć odkrycia zagadek, które autor sprytnie ukrył w tekście. Przebieg wydarzeń całkowicie nieoczekiwany. I zakończenie, które jest kompletnym zaskoczeniem.

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję :

Wydawnictwo Akcent